In de regio Chichén Itzá ontstonden in deze periode de eerste Maya-nederzettingen. De eerste bewoners waren kleine boerengemeenschappen die leefden van de landbouw en het eenvoudige dorpsleven, waarbij de toegang tot vers grondwater een grote aantrekkingskracht had. Deze nederzettingen legden de basis voor de groei en de inrichting van de toekomstige stad.
De geschiedenis van Chichén Itzá | De ondergang en heropleving van een oud Maya-wonder
Chichén Itzá is een plek vol wonderen - architectuur, astronomie en nog veel meer. Deze stad, die tussen 600 en 1200 n.Chr. bloeide, werd in de 14e eeuw verlaten en de bewoners zijn er nooit meer teruggekomen. Waarom is dit gebeurd? Waarom was Chichén Itzá zo’n belangrijke politieke en militaire vesting? Deze gids geeft een overzicht van de geschiedenis en bereidt je voor op je bezoek.
Boek rondleidingen en tickets voor Chichén ItzáTijdlijn van Chichén Itzá
- 800–400 v.Chr.: De vroegste Maya-nederzettingen duiken op in de regio Chichén Itzá, dankzij de toegang tot zoet water uit de cenote. De oorspronkelijke nederzetting, die ook wel de oude stad werd genoemd, heet Chichén Viejo.
- 600–900 n.Chr.: Chichén Itzá groeit uit tot een belangrijk regionaal centrum met vroege Maya-architectuur.
- 900–1200 n.Chr.: De stad beleeft haar hoogtijdagen en er worden iconische bouwwerken zoals El Castillo en de Grote balspelbaan gebouwd.
- 1200–1450 n.Chr.: Chichén Itzá raakt langzaam in verval, maar blijft wel een religieus en economisch centrum.
- 16e eeuw: Spaanse ontdekkingsreizigers leggen de grotendeels verlaten stad vast.
- 1841: John Lloyd Stephens en Frederick Catherwood ontdekken de plek opnieuw en brengen die in kaart.
- 20e eeuw: Archeologen graven Chichén Itzá op en restaureren het, waardoor het uitgroeit tot een belangrijke erfgoedsite.
- 1988: UNESCO heeft Chichén Itzá uitgeroepen tot UNESCO-Werelderfgoed vanwege het culturele en historische belang ervan.
- 2007: Chichén Itzá is uitgeroepen tot een van de Zeven Nieuwe Wereldwonderen.
De geschiedenis van Chichén Itzá uitgelegd
ca. 800–400 v.Chr. – Vroege nederzettingen
ca. 600–900 n.Chr. – De opkomst van Chichén Itzá
Chichén Itzá begon zich te ontwikkelen tot een regionaal centrum, en groeide zowel qua bevolkingsaantal als qua politiek belang. In deze periode werden de vroege Maya-gebouwen en ceremoniële plaatsen gebouwd. De steden knoopten handelsbanden aan met nabijgelegen regio’s, waardoor hun culturele en economische invloed groeide.
ca. 900–1200 n.Chr. – Hoogtepunt van de invloed
Dit was de bloeitijd van Chichén Itzá, toen het uitgroeide tot een van de machtigste Maya-steden. Er worden monumentale bouwwerken gebouwd, zoals de Tempel van Kukulkan (El Castillo), de Grote balspelbaan en de Tempel van de krijgers. Dit was ook de periode waarin Tolteekse invloeden in de architectuur opdoken, wat wijst op culturele uitwisseling en groeiende handelsnetwerken.
ca. 1200–1450 n.Chr. – Neergang
De steden raakten langzaam in verval door mogelijke politieke onrust, milieudruk of maatschappelijke veranderingen. Veel ceremoniële en woongebouwen werden verlaten, maar Chichén Itzá bleef een religieus en economisch knooppunt. De reden waarom de stad werd verlaten, is nog steeds onduidelijk, maar het zorgde er wel voor dat de stad haar vroegere invloed in de regio verloor.
16e eeuw – Eerste contact met de Spaanssprekenden
Spaanse ontdekkingsreizigers hebben Chichén Itzá voor het eerst in kaart gebracht en troffen het grotendeels verlaten aan. De Maya-gemeenschappen in de buurt bleven daar wonen en hielden de kennis over de plek in stand. Deze vroege verslagen hebben ertoe bijgedragen dat Chichén Itzá bij het Europese publiek bekend werd.
1841 – Herontdekking
De Amerikaanse ontdekkingsreiziger John Lloyd Stephens en de Britse kunstenaar Frederick Catherwood bezochten Chichén Itzá en maakten daar gedetailleerde tekeningen en beschrijvingen van. Hun werk wekte internationale belangstelling en betekende het begin van het systematisch onderzoek naar de vindplaats.
20e eeuw – opgravingen en restauratie
Mexicaanse archeologen hebben uitgebreide opgravingen en restauraties uitgevoerd, waardoor de architectonische en culturele rijkdom van Chichén Itzá aan het licht is gekomen. Mensen als Sylvanus Morley hebben ertoe bijgedragen dat de stad uitgroeide tot een belangrijke archeologische en toeristische trekpleister. Uit onderzoek in die tijd bleek hoe belangrijk deze plek was als cultureel en ceremonieel centrum van de Maya-beschaving.
1988 – UNESCO-Werelderfgoed
Chichén Itzá is uitgeroepen tot werelderfgoed, als erkenning voor het historische, architectonische en culturele belang ervan. Deze status heeft ertoe bijgedragen dat de plek bewaard is gebleven en dat er wereldwijd meer aandacht voor is gekomen.
2007 – De zeven nieuwe wereldwonderen
Op 7 juli 2007 werd Chichén Itzá na een wereldwijde enquête officieel uitgeroepen tot een van de Zeven Nieuwe Wereldwonderen. Dit trok wereldwijde aandacht en zorgde voor een flinke toename van het toerisme, waardoor het zijn status als symbool van de Maya-prestaties definitief vestigde.
Bouw en architectuur van Chichén Itzá
De vroegste gebouwen van Chichén Itzá zijn gebouwd in de klassieke Maya-stijl, met trapvormige piramides, ceremoniële platforms en eenvoudige pleinen, bedoeld voor rituelen en gemeenschapsbijeenkomsten.
Tegen de tijd dat de stad haar hoogtepunt bereikte, waren de Tolteekse invloeden duidelijk merkbaar, wat je kon zien aan de gedetailleerde steengravures, de motieven van de gevederde slang en de indrukwekkende Tempel van de krijgers. De tempel van Kukulkan (El Castillo) was een toonbeeld van wiskundige en astronomische precisie: hij was perfect afgestemd op zonneverschijnselen zoals de equinox, waarbij schaduwen de illusie wekken dat er een slang van de piramide afdaalt.
Grote balspelbanen, zoals de Grote balspelbaan, hebben rijkelijk versierde muren waarop mythen worden verteld, goden worden geëerd en de macht van de elite van de stad wordt getoond.
Veelgestelde vragen over de geschiedenis van Chichén Itzá
Chichén Itzá beleefde zijn hoogtijdagen tussen 600 en 1200 n.Chr., toen het fungeerde als politiek, cultureel en militair knooppunt.
De eerste Maya-kolonisten kozen deze plek om een stad te bouwen vanwege de toegang tot vers grondwater, een levensader voor de hele beschaving.
Tussen 900 en 1200 n.Chr. ontstond in Chichén Itzá een reeks opmerkelijke architectonische monumenten, waaronder de Grote balspelbaan en de Tempel van Kukulkán. Toen was de stad op het hoogtepunt van haar invloed.
Mexicaanse archeologen hebben in de loop van de 20e eeuw op deze plek grootschalige opgravingen en restauratiewerkzaamheden uitgevoerd. Deze restauratie leidde er ook toe dat er inspanningen werden gedaan om het tot een belangrijke bezienswaardigheid in Mexico te maken.
Chichén Itzá werd in 1988 uitgeroepen tot UNESCO-Werelderfgoed vanwege zijn culturele, architectonische en politieke betekenis. Deze status is een van de belangrijkste redenen voor de huidige populariteit van de plek, die gemiddeld zo’n 6.000 tot 7.000 bezoekers per dag trekt als bezienswaardigheid.
Chichén Itzá werd in 2007 uitgeroepen tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen, na een unanieme wereldwijde stemming.
